اوقات شرعی

مردم نوعاً علاقه‌مندند كه آخرین سخن و گفتار پایانی شخصیت‌های بزرگ و انسان‌های قدّیس را بدانند و كدام شخصیت همانند رسول خداست و چه كسی به پایه‌ی كمالات آن بزرگوار می‌رسد و چه كسی است‌كه نخواهد آخرین‌كلام پیامبراكرم وسخن پایانی حضرت خاتم الانبیاء صلی الله علیه و آله را بداند و بفهمد؟

حضرت فرمود: خداوند تو را مورد مغفرت و رحمت واسعه خویش قرار دهد، مواظب باش كه هیچ گاه نماز را از اوّل وقت آن ، تاخیر نیندازى ، مگر آن كه ناچار و مجبور شوى ، و یا آن كه داراى عذرى - موجّه - باشى.

یکی از مهم‌ترین دستوراتی که در اسلام سفارش زیادی به آن شده نماز است. در اهمیت نماز و اینکه ستون دین معرفی شده سخن‌های بسیار گفته‌اند، اما در اینجا تنها در مورد اهمیت نماز اول وقت سخن می‌گوییم. سبک شمردن نماز، شکل‌های مختلفی دارد که یکی از مهمترین آنها، تأًخیر در خواندن آن است. 

روزی دو شتر بزرگ و چاق برای رسول خدا (صلی الله علیه و آله) هدیه آوردند.حضرت به اصحاب خود فرمود: آیا کسی هست در میان شما که دو رکعت نماز بخواند و در قیام و رکوع و سجود و وضو و خشوع اهتمام به امور دنیا نداشته و در قلب او فکر دنیا نبوده باشد تا من یکی از این دو شتر را به او بدهم؟ کسی جواب نگفت. سه مرتبه این جمله را فرمود. کسی جواب او را نداد مگر علی بن ابی‌طالب (علیه السلام) برخاست و عرض کرد یا رسول الله من می‌خوانم و از اول نماز تا آخر چیزی از دنیا به خاطرم راه نداده فکر دنیا را نمی‌کنم.

هر وقت هنگام نماز می رسید امیرالمؤمنین - علیه السّلام - حال اضطراب و تزلزل پیدا می کرد. عرض می کردند شما را چه می شود که اینقدر ناراحتید. می فرمود: وقت امانتی که خداوند بر آسمان و زمین عرضه داشت و آنها امتناع از حمل آن ورزیدند، رسیده. در جنگ صفین تیری بر ران مقدسش وارد شد هر چه کردند در موقع عادی خارج نمایند نتوانستند، از شدت درد و ناراحتی آن جناب.

یكی دیگر از نكات مهم در دیدگاه امام خمینی ـ رحمه الله علیه ـ درباره‌ی نماز، ارتباط انسانیت با نماز واقعی است. به گونه‌ای كه با توجّه به آن، مسأله‌ی میزان بودن نماز در ردّ یا قبولی دیگر اعمال به سادگی حل می‌شود. حضرت امام ـ رحمه الله علیه ـ معتقدند كه نماز با انسانیت، رابطه‌ای متقابل دارد.

از آن می گویند ،از آن که حادثه را آفرید و پیشانی نوشتم را رقم زد ،ا زآن که از بلندای ابرهایش بالا تر نتوان رفت ،از آن که از من به من نزدیک تر است ،همو که هر روز کوچه ها را پر می کند از عطر خوش یاس ،و حرمتت را نگاه می دارد به حرمت قداست پاکی عشق ،از آن که اشک را به من هدیه داد ،آری اذان می گویند ،از فراز گلدسته های سر به فلک کشیده عشق ،از محفل گرم ایمان و دل بی قرار یار ،از پچ پچ پدر در گوش نوزادی نورسیده در خواب ،و نوید ملاقاتی دیگر با تو.و من گوش می دهم ،همچنان که به عاشق ماندن و عظمت بندگی مخلوق فکر می کنم ،زمزمه می کنم ،فریاد می زنم ،و آن وقت اشک ،همان هدیه آسمانی ،صورتم را آرام نوازش می دهد ،اشکی شفاف تر از آب روان در یک جوی ،مثل او ..